تابلوی خودفراموشی در موج‌های پناه

«پناه در دل دریاست، جایی که خود دیگر ما را نمی‌شناسد»

این اثر هنری زیبایی بصری و معنای روحانی را در هم می‌آمیزد. موج‌های دریا با خطوط ظریف و به هنگ آبی تیره، نماد چرخش‌های زندگی و قدرت طبیعت هستند. متن فارسی بر میانه تابلو، این پیام را می‌رساند که پناه و آرام‌خاطری زمانی می‌آید که خود را فراموش کنیم.

این تابلو برای کسانی ساخته شده است که درک می‌کنند عمیق‌ترین آرامش در خودفراموشی است. دریا نماد بی‌پایانی است، و ما در داخل آن تا حد زیادی بی‌معنی می‌شویم. اما این بی‌معنایی نیست که دردناک باشد؛ این آزادی است. هنرمند با این ترکیب، سؤال می‌پرسد: آیا پناه زمانی پیدا می‌شود که ما جای خود را در کون پیدا کنیم؟

برای فضاهایی مستعد تامل و عمق. این تابلو برای اتاق‌های خواب، اتاق‌های یوگا یا هر جایی است که روح به آرامش و تعمق نیاز دارد.